Dick Ramp

Ik ben Dick Ramp, geboren in 1956 in Leiden. Ik ben geen schrijver die op zijn twintigste al een literaire prijs in de kast had staan. Integendeel: ik ben lang vooral bezig geweest met werken, rondkomen en mezelf opnieuw uitvinden. Pas later kwam het schrijven echt op de voorgrond. 

Ik begon mijn werkende leven als huisschilder. Gewoon, met de handen werken, kwast in de hand, praten met mensen aan de keukentafel. Daarna rolde ik de wereld van IT en informatiebeveiliging in. Dat lijkt een enorme sprong, maar voor mij gaat het in beide werelden om hetzelfde: goed kijken, goed luisteren en problemen serieus nemen. 

Naast schilder en IT’er ben ik ook als coach actief geweest. In gesprekken met mensen merkte ik hoe vaak verhalen vastzitten: in hoofden, in gezinnen, in organisaties. Dat besef – dat er áltijd meer achter een verhaal zit dan je op het eerste gezicht ziet – is één op één terug te vinden in mijn thrillers en columns. 

Schrijven deed ik al langer: notities, dagboekachtige stukken, observaties over wat ik om me heen zag gebeuren. Op een gegeven moment werd het serieus. Ik begon aan mijn eerste thriller, *Nachtritten*, gevolgd door *Dodelijke date* en later *Cody*. Stuk voor stuk verhalen waarin gewone mensen in ongewoon lastige situaties terechtkomen, vaak met een maatschappelijk randje. 

Behalve thrillers schrijf ik ook columns en blogs over van alles wat mij bezighoudt: media, politiek, ongelijkheid, gezondheid, het dagelijkse gedoe waar iedereen mee te maken heeft. Soms fel, soms mild, vaak persoonlijk. Ik geloof dat schrijven pas zin heeft als je bereid bent jezelf erin te laten zien. 

Privé ben ik iemand die graag leest, kookt en observeert. Ik kijk graag naar hoe mensen zich gedragen – in de supermarkt, in de politiek, op sociale media – en stel mezelf voortdurend de vraag: waarom doen we wat we doen? Dat soort vragen zijn vaak het startpunt van mijn verhalen. 

Als mijn boeken straks in vernieuwde vorm terugkomen, hoop ik dat ze lezers meenemen in spannende verhalen die nét iets langer blijven hangen dan de laatste bladzijde. Tot die tijd kun je mij leren kennen via mijn columns en blogs, en je inschrijven om een seintje te krijgen wanneer de nieuwe edities beschikbaar zijn.

Ik wens iedereen veel leesplezier.
Blijft u lezen?  Dan blijf ik schrijven!

Warme groet,

Dick Ramp